Pissed of....

Gisterenavond had ik een verjaardag van een vriendin van mij. Eerst hadden we een party bij haar studentenvereniging en daarna zouden we gaan stappen, blijkbaar. Ik was er pas om twaalf uur want ik moest eerst werken en de volgende dag, vandaag, zou ik weer dagdienst hebben.

Ik raakte een beetje aan de praat met een van die jongens en later tijdens uitgaan hadden we ook wel leuke gesprekjes. Leuke, rustige jongen en ik betrapte mezelf op flirten. Niets gebeurd verder hoor.

Op zich zou dat niet zo erg zijn, maar ik twijfel een beetje over Dennis. Woensdagavond hadden we een beetje een praatavond en ik zei dat ik hem heel moeilijk kon peilen. Hij vroeg hoe ik dat bedoelde. Ik vroeg of hij wel eens echt een emotie voelde, blij, boos, kwaad. Hij vertelde iets over dat hij dat best wel veel voelde vroeger maar dat hij ooit een keer geknapt is waarna hij besloot nooit meer zoiets te laten gebeuren en sindsdien voelt hij niet echt meer. Ik vroeg hem hoe hij ons dan zag. Of hij verliefd was.

Verliefdheid vond hij onzinnig. Oke, misschien heeft hij een andere definitie ervan, en op zich verliefdheid is misschien ook wel onzinnig. Maar hoe kun je nu met iemand samenzijn waar je niet verliefd op bent (geweest)? Ik vroeg of hij ooit van iemand (niet eens mij) zou kunnen houden. Zijn antwoord was: over 15 of 20 jaar misschien wel ja. Hij zei dat hij misschien nu wel verliefd op mij kon worden en die knop om kon zetten. Maar wat als het niet werkte? Dan had hij zich voor niets laten kwetsen. Kwetsbaar opstellen in een relatie kon/wilde? hij niet.

Je kunt je voorstellen: die kwam hard aan. We lopen nu een tijd met elkaar en ik begin hem echt leuk te vinden. Niet in de zin van houden van, maar wel in de zin van, ga ik hier meer in investeren? Denk je niet dat ik ben bedonderd. Denk je niet dat ik kapot ben gegaan. Lees het hele beginverhaal met betrekking tot F. Mijn vader en moeder zijn beiden ook nalatig geweest que emotionele binding. Heb ik zin om nu weer zo'n relatie aan te gaan?

Nee.

Ik voel me flink voor lul gezet. Vanaf het begin was ik hier duidelijk in. Alleen als het serieus is, anders niet.

Of ik ben je vriendin, of ik ben het niet. En daar staat of valt alles mee.

Je kunt niet verkondigen dat je het niet uit wil maken omdat je mij anders kwetst en in dezelfde zin verkondigen dat ik niet je vriendin ben. Overigens kan ik ook niet vreemdgaan als ik niet je vriendin ben. Dat zou hem overigens niet veel doen. Wederom iets waar ik pissig over kan worden.

Maar volgens mij heeft Dennis helemaal niet door dat ik zo boos/geraakt ben. Nouja, na die tijd hebben we er ook niet echt over gepraat, maar gisteren ging ik dus wel een beetje uit met het idee van: wat nu?

Verder is hij echt heel lief hoor, complimentjes, schattig zijn en grappig, en hij wilde in mijn powerpoint voor SLB. Ik heb ook verder totaal niet het idee dat hij mij gebruikt, absoluut niet. En ik wil ook best accepteren dat dit voor hem moeilijk is. Maar dan moet je het wel willen. Als je bij voorbaat al zegt ik stel mij niet meer kwetsbaar op, dan houdt het voor mij gewoon op. Ik baal ervan dat hij me zo weet te raken en ik denk ondertussen: Zie je wel! Ik kies weeeeer de verkeerde. En ik ben pissig dat hij niet doorheeft dat ik pissig ben.

En nu moet ik werken... Ik twijfel.